A A A
< terug Nieuws

Wet zorg en dwang (Wzd)

Op 1 januari 2020 gaat de Wet zorg en dwang (Wzd) in. Het doel van de wet is om onvrijwillige zorg bij mensen met een beperking zoveel mogelijk te voorkomen en zo de vrijheid van de cliënt te waarborgen. Wordt er voor hen iets bepaald terwijl zij dat niet willen? Dan heb je te maken met onvrijwillige zorg. Een eenvoudig voorbeeld is dat een begeleider geen frisdrank schenkt bij het avondeten, terwijl een cliënt dit wel graag wilt.

Drie belangrijke pijlers vanuit de Wet zorg en dwang:

1. Er is aandacht voor het recht op vrijheid van de cliënt;
2. Er wordt zorg verleend waar de cliënt mee instemt;
3. Er wordt alleen een vrijheidsbeperkende maatregel ingezet als het echt niet anders kan.

Het uitgangspunt van de nieuwe wet is ‘Nee, tenzij’. Dat betekent dat vrijheidsbeperking of onvrijwillige zorg in principe niet mag worden toegepast, tenzij er sprake is van ernstig nadeel voor de cliënt of zijn omgeving. Als de cliënt een gevaar is voor zichzelf of een ander, dan wordt er met elkaar besproken of onvrijwillige zorg moet worden ingezet.

De Wet zorg en dwang is voor mensen met een verstandelijke beperking en met een psychogeriatrische stoornis (dementerenden). De wet geldt voor instellingen, de thuissituatie en kleinschalige woonvormen.

Kijk op Kennisplein voor meer informatie.

Ik wil gebeld worden
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.